Kilometer Zero

Poetry by Mechelle Centurias |

Langga, pabiling gabarog nga lig-on ang timon
sa hawanan nga mao’y sukaranan
sa tanang gilay-on sa mga suok ning probinsya
diin una tang nagtagbo.

Ang Crown Regency sa Fuente
nga kanhi midayan-dayan sa rooftop
diin ta una nabuntagi, padayon gihapong mihatag
og mabulukong kasanag
Sa plasa sa Fuente
diin nag-inusara ko
sa naandan natong lingkoranan.

Langga, karong gabhiona,
takdol ang buwan
ug namulak og mga bituon ang kawanangan.
Gisuwayan ko pagsukod ang gilay-on
sa usa ka magilakong katahom
ngadto sa buros nga buwan.
Tinuod, usa lamang kini ka dangaw
apan dili gyod sila magkasikit.

(Unang napatik sa Kabisdak miadtong 2 Pebrero 2017.)

Sprout

Poetry by Alsteine Joi Diapana |

There are times at night when she finds her lover
folding his weight at the side of the bed
wrapping his arms around his chest
and tucking thick legs right over
the bitter bulge of his belly.
Facing the wall, he tries
so desperately to hide
all the unwanted
sides of skin
inside him.

Continue reading Sprout

Sometimes I Speak to My Unborn Child

Poetry by G. Mae Aquino |

Wait for me, my Darling. Wait for me
the way I wait for your future father.
Wait for me the way seeds wait
for rain and bulbs wait for spring,
that moment when a switch
is flipped on and the world is brighter,
in Technicolor, with birdsong in the trees.

Be patient the way time has taught me
to be patient— with myself, with my hopes,
with the sperm donor who shall help me
create you. Sit in my subconscious
and fall in line with the other dreams
at the back of my mind as they join
the queue of things-I-have-yet-to-do.

Continue reading Sometimes I Speak to My Unborn Child

Tanghaga Nga Miabot Sa Dakbayan Nga Gisubangan Sa Bulan

Poetry by Gil Nambatac |

Para ko mga pagari akn a mga Meranao ago so mga miyabiktima sa kabebethangan a mga Maute

Ika-baynte-tres nga adlaw sa Mayo 2017,
mingkuyanap ang bagang dag-om
sa dakbayan diin mosubang ang mabulokong bulan.
Kalit lang nangitom ang hangin
nga mihabol sa matag suok sa among inged.
Hinay-hinayng migawas sa mga liki sa kadalanan
ang mga alagad ni saitan nga miiwik
sa ilang daotang katuyoan ngadto sa mga lumulupyo,
diin gugmag kalinaw ang ilang gipatigbabaw.
Nangligid ang mga ulo nga maayo pang pagkakumbong,
sa mga putol nga mga kamot binugkosan sa mga rosaryo.
Kining mga alipores ni saitan
daw morag mananap-ihalas
nga nakabuhi sa ilang hawla.
Piyaka bungul-bungul so alobalob
iran a allahu akbar.

Continue reading Tanghaga Nga Miabot Sa Dakbayan Nga Gisubangan Sa Bulan

Noli Me Tangere

Poetry by Mariel Alonzo |

                                     John 20:17

in a rural mass, a deaf woman
sitting on a pew answers the catechism
with babbles.

vowels expand rounding with air, but does not
sever from her throat. no matter how deep
the wind fists, her drums won’t sound.

Continue reading Noli Me Tangere