i.

makamingaw imong baybayon.
ang mga lusay sa imong hunasan,
ang tambasakan sa imong bakawan,
imong paghagunghong taliwa sa akong bilahan.

pagaisipon sa gihapon nga bugsay imong dila;
sa katuyoman, ang akong mga tudlo
manghiram sa bakasi
nga idlas sa akong mga kamot.

ii.

nagpinsing ang atong mga
tuhod. sa matag sawom nimo
nag-anam pod og taob ang takna
sa nagkalawom nga kagabhion.

giudhak ang katugnaw, nahikog sa kaalindanga,
nagbuwan-buwan atong mga kalimutaw,
ang kun-ot sa habol daw balod nga buhing saksi
kon giunsa ta pagbanhaw ang tubod sa huwaw.

iii.

gigukod sa akong mga mata ang imong tutok
nga miambak sa lawod sa imong kabalaka.
atong mga singot daw lugas sa balas
nga gibanlas sa dagat nga dili moila og puas.

kay sa paghubas unya sa atong oras,
anam-anamon ta pagpanginhas ang atong mga bisti
sa sawog nga daw lapyahan sa mga hinungdan
kon nganong kining gabhiona dili unta angay mahitabo.

iv.

nadala sa langsi sa pamaling nga dili maklaro
ang limbong nga napukot sa moskitero,
nga ang habol mosagang sa kataposang hapak sa balod
aron dili ta madala sa anod.

apan bisan og wala pa midagsa ang imong mga hagok
aduna nay dakong dagat nga nag-uwang natong duha.
ikaw, nahinanok sa paghunas sa imong mga daman,
gianod paingon sa iyang lapyahan.
kay bisan akong ngalan ang gihunghong sa imong kagabhion,
ikaw mopauli gihapon sa iyang kabuntagon.

 

 

Unang nabasa sa Hablon Zine No. 1: Haw-as

Newsletter Subscription

I want to be updated with the latest news from Payag Habagatan.